Thursday, January 14, 2010

നിരാശ


ഞാന്‍ പ്രണയം അവസാനിപ്പിച്ചു.
കത്തുന്ന വാക്കുകളില്‍ വെള്ളം കോരിയൊഴിച്ച്
കരിഞ്ഞ അക്ഷരങ്ങള്‍ വഴിയില്‍ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.
മതി.
എനിക്ക് നീയായിരുന്നു എല്ലാം.
ശരറാന്തല്‍ മുനിഞ്ഞു കത്തുന്ന മണ്‍കുടിലില്‍
പാതിരാത്രിക്ക് ഞാന്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍
പെറുക്കിവെച്ച് തീര്‍ത്ത ഉപഹാരം
പഴയ മയില്‍പ്പീലികള്‍ക്കിടയില്‍ എവിടെയോ കളഞ്ഞുപോയി.
ആരാലും തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത
ഞാന്‍ നിലാവിനിടയില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവര്‍ കത്തുന്ന പന്തവുമായി
എന്നെ തിരഞ്ഞു.
ഞാന്‍ തേഞ്ഞുപോയ ഒരു പാദരക്ഷപോലെ
എന്നെ ചവിട്ടിയരച്ചവനാല്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
വെറുതെ നടന്നുപോയ വിശുദ്ധനായ ഒരാള്‍
തന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നവന്‍റ്റെ ചെരുപ്പിന്‍റ്റെ
വാര്‍ കുനിഞ്ഞ് അഴിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞാന്‍ വീണുപോയ ഒരു വാക്കുമാത്രമാണ്.
അത് അന്തരീക്ഷത്തിലെവിടെയോ അസ്തമിച്ചു.
മണ്ണിലെവിടെയോ
ഇരതേടുന്നുണ്ട്, പക്ഷേ, ഞാന്‍.

3 comments:

റ്റോംസ് കോനുമഠം said...

കൊള്ളാം മാഷേ,

ഈ ബ്ലൊഗിലും നോക്കുമല്ലോ..
ജോയിന്‍ ചെയ്യുമല്ലോ..!!
പരസ്പര കൂട്ടായ്മ നല്ലതല്ലേ..!!

http://tomskonumadam.blogspot.com/

ഗിനി said...

nice :)

ഗിനി said...

NICE :

My Blog List

Subscribe Now: Feed Icon